Иван Ивановски

Како што се стврднува глината, а воздухот фаќа мирис на калап, во мрежата од тела за миг гледаме многу повеќе од скулптура... и како што ноќите над Скопје се претопуваат во серија на мртви згради залепени на небесниот свод, во светлината на едно слабо осветлено атеље ја наоѓаме грмушката на еден моќен боемски јарец!

 
воајер исус HM симнување од крст гавран
alle gegen alle странец Z војник медуза
безгласниот брат автопортрет